Cieszyn. Spotkanie blogerów z historią miasta w tle

Cieszyn mamy blisko, dlatego bardzo byłam zła, gdy nie udało mi się pojechać na 1. Ogólnopolskie Spotkanie Blogerów Podróżniczych (było w kwietniu). By nadrobić stracony czas pojechaliśmy tam na krótką majówkę (klik). Blogerzy jednak tak się miastem (nie dziwię się) i 3 Bros' Hostel Cieszyn, w którym działa się cała awantura (dziś już też się nie dziwię) zachwycili, że… 2. Spotkanie odbyło się dokładnie w tych samych okolicznościach przyrody (no nie dokładnie – było zimniej i wietrzniej). Tym razem musiałam być!

Jego Wysokość Edynburg, czyli miasto z góry

A nawet kilku! Jedną z zalet Edynburga jest naprawdę nieziemskie położenie. Miasto i okolicę można oglądać z wielu naprawdę oszałamiających miejsc widokowych. My „zaliczyliśmy” ich kilka. Były te naturalne – z okalających miasto wzgórz, czy szczytu wygasłego wulkanu, na którym stoi zamek. Były też te wzniesione przez człowieka – taras widokowy w Muzeum Szkockim czy diabelski młyn, postawiony tuż przy słynnej wieży sir Waltera Scotta. Ponieważ ten ostatni stoi kilkanaście (no, może kilkadziesiąt) metrów od wieży, wejście na monument sobie odpuściłam. I bardzo żałuję! Tak to jest, gdy człowiek chce zrobić przyjemność dzieciom i się z nimi kolejką przejechać. Nie mam fajnych zdjęć, bo po pierwsze pogoda nie była najlepsza (to był pierwszy dzień pobytu, gdyby ktoś mi wtedy powiedział, że następne 10 dni będzie piękna pogoda to bym go wyśmiała), a po drugie – musiałam trzymać Huberta, który chciał wyskoczyć z nosidła. Nic, wejdę następnym razem.

Mila, najsłynniejsza szkocka ulica

Będąc w Edynburgu trzeba przejść się słynną Królewską Milą (Royal Mile), czyli drogą wiodącą od Pałacu Królewskiego (Hollyrood Palace) i nowego szkockiego parlamentu aż do zamku. Jeśli chce się zobaczyć podstawowe atrakcje miasta nie ma wyjścia. Ich zdecydowana większość jest właśnie tam. Pomimo sporej dawki komercji trakt zachował swój szkocki klimat, na pewno daleko mu do naszych Krupówek czy znienawidzonego przeze mnie Monciaka. My w okolicach Mili byliśmy kilkukrotnie, ale całą za jednym zamachem przeszliśmy raz (wystarczy). Nasza trasa wiodła od pałacu do zamku. Wg mnie tak jest ciekawiej.

Co najbardziej zaskoczyło nas w Londynie? Parki!

To że Londyn parkami stoi wiedziałam. Ale nie spodziewałam się, że zrobią na nas aż takie wrażenie. W zasadzie cały nasz pobyt moglibyśmy w nich przesiedzieć – piknikować, karmić wiewiórki (choć podobno się nie powinno) i kaczki, oglądać rośliny, biegać za psami, bawić się na placach zabaw. W sumie w parkach spędziliśmy dwa z niecałych 4 dni, które spędziliśmy w stolicy Wielkiej Brytanii.

Urlop okiem faceta – Londyn i Edynburg

Słyszeliście o Wyspach Bergamutach? Tam podobno jest kot w butach. Podobno… Tego nie sprawdziłem. Sprawdziłem za to jak jest na innych wyspach (Brytyjskich). I co najciekawsze, nie z perspektywy Polaka jadącego w poszukiwaniu pracy, ale polskiego taty­ podróżnika. Takiego, który w towarzystwie dwójki rozkrzyczanych i ciekawych wszystkiego (czasem aż za bardzo) dzieciaków, i żony, która jak zwykle ma perfekcyjnie przygotowany, napięty plan wyprawy oraz z mnóstwem tobołków na plecach jedzie w poszukiwaniu przygód z zamiarem potwierdzenia lub obalenia mitów, które powstały w jego głowie wskutek opowieści rodaków na temat Wielkiej Brytanii. Czyż to nie zapowiada się intrygująco? Co sprawdzałem?